ja maar.......nee dus

Soms vind ik het maar lastig. Om te weten wat ik werkelijk bedoel....bedoel ik.
Dan hoor ik mezelf ergens "ja" op zeggen, terwijl ik wel weet dat het verstandiger zou zijn om gewoon "nee" te zeggen, omdat een dag nu eenmaal maar 24 uur heeft -waarvan ik er graag een aantal in bed lig- en er gewoon geen ruimte meer is in de agenda. Maar goed.... een beetje lastig vind ik dat wel. En daarin ben ik vast niet de enige.

Als we ergens "nee" tegen zeggen, doen we andere mensen misschien tekort. Of dan is er wellicht iemand teleurgesteld. Of beeld je eens in dat mensen ons niet meer aardig zouden vinden...

In de praktijk blijkt dat laatste nogal mee te vallen. De wereld houdt niet op te bestaan, als we ervoor kiezen om onze agenda niet nog voller te zetten dan hij al staat.
Grenzen stellen dus. En nog moeilijker: die grenzen vooral ook goed bewaken! Want voordat we het zelf in de gaten hebben, zijn we weer terug bij af.

Die valkuil van grenzen bewaken is soms verraderlijker dan je zou denken. Voordat je het zelf goed en wel in de gaten hebt dan ben je er al ingetuind. Dan hoor je jezelf zeggen: "ja hoor, dat wil ik wel doen, maar...." of: "geef maar hier dat doe ik wel, alleen weet ik nog niet precies wanneer het klaar zal zijn".
Voel je hier de "nee" achter zitten?
En dan heb ik het over de "nee" in de agenda en de "nee" in je hoofd, omdat je wel weet dat je jezelf eigenlijk al lang voorbijloopt met wat je allemaal moet, doet en wilt. Gevoelsmatig zal het best een "ja" zijn, want het gaat om leuke, dringende of belangrijke zaken.
Wat betreft die laatste twee: wellicht kan iemand anders het doen...? Delegeren dus...? En wat betreft de leuke dingen kan het zinvol zijn om jezelf de vraag te stellen in hoeverre de dingen nog leuk zijn als het meer stress dan ontspanning of genoegen oplevert?
Het is uiteraard helemaal aan jezelf om te bepalen hoe de balans is tussen die twee. Keuzes maken dus. Dat is een goeie tweede in de ranglijst met moeilijke dingen...en feitelijk ook heel toonaangevend in de kwestie "aardig zijn voor jezelf".

Maar deze keer hebben we het over grenzen stellen. Over "nee" zeggen.
Let maar eens op in gesprekken die je hoort. Hoe vaak mensen "ja" zeggen, met verderop in de zin een toevoeging die van de "ja" een "nee" maakt.
Zo'n beetje het enige wat ik goed heb onthouden van de wiskundelessen die ik ergens in de vorige eeuw op de middelbare school kreeg is: plus en min wordt min.
Daar denk ik nu plotseling aan. Is eigenlijk gewoon hetzelfde. Ja en nee bij elkaar, is nee.
Hoor maar zelf:
" ja.....maar",
" ja.....ik zal een zien wanneer",
" ja......maar eigenlijk",
" ja, maar niet nu meteen",
" ja, misschien zou....".
Nee dus, is de echte boodschap.

Met goed naar jezelf luisteren ben je aardig op weg om niet alleen aardig te zijn voor anderen, maar ook om aardig te zijn voor jezelf.
Iedereen heeft binnen in zich een stemmetje dat zegt waar je werkelijk behoefte aan hebt. Je eigen innerlijke wijsheid. Die helpt je in balans te blijven. Lichaam - geest - emotie zijn in een gezonde situatie met elkaar in balans. Ze wegen alledrie even zwaar, zodat ze met elkaar in evenwicht kunnen zijn. (zie: Ontmoet je voeten) 
Als er onbalans is, is dat niet zo erg. Je kunt wel een stootje hebben. Er zit een goede rekbaarheid tussen de drieeenheid waaruit je bestaat. De boel wordt zonder dat je het merkt weer rechtgetrokken. Net zolang tot alle rek eruit is. En dan merk je pas dat je overwerkt raakt bijvoorbeeld. Burnout.

Streng zijn voor jezelf en af en toe eens "nee" verkopen is dus eigenlijk een gunst verlenen aan jezelf.
Jezelf trouw zijn. Naar je eigen innerlijke wijsheid luisteren. Je eigen grenzen respecteren en ernaar handelen.
Niet bang zijn voor het oordeel dat anderen misschien over je hebben, want die angst leeft veelal alleen maar in jezelf. Anderen blijken  je over het algemeen nog net zo aardig te vinden.
En ja: van welke kant je het ook bekijkt, betekent "ja" tegen een ander vaak "nee" tegen jezelf...