Rugklachten...wat heb jij allemaal achter de rug?

Je rug.... of meer specifiek: je wervelkolom.
Die jou overeind houdt in het leven.
Eenvoudig samengevat, een stapel botjes op elkaar. Bijeengehouden door spieren.
Dat doet me denken aan een blokkentoren. Scheef gestapeld.... en blijft toch staan.
Als er verder naar boven maar 'gecorrigeerd' wordt, om het evenwicht te bewaren.
Een scheef blokje wordt weer in evenwicht gebracht door een bovenstaand blokje -de andere kant op scheef- er bovenop te zetten.
Formidabel !
Maar als je erover nadenkt misschien ietwat dubieus.

Eigenlijk kun je er al een beetje op wachten.
Vroeg of laat zijn je rugspieren het zat om de boel te blijven rechttrekken.
En dan is het gedaan...
Vermoeid hijsen zij de witte vlag en geven zich over.
Je bukt om de post op te rapen en BAM....het schiet je ineens in de rug.
Al moge het duidelijk zijn, dat het wel meevalt met dat 'ineens'...
Ik refereerde al eerder aan de badkuip, die niet binnen 3 minuten vol druppelt.
Zo is het ook met je rug.
Je kunt jaren en jaren klachtenvrij (lijken te) zijn, terwijl al die tijd de wervelkolom uit het lood staat.

En om het hele verhaal nog ingewikkelder te maken, hoeft de oorzaak van een rugklacht niet in de wervelkolom zelf te liggen.
Het kan al beginnen met hoe jij je voeten op de grond zet. Met hoe je in het leven staat.
Je voeten als basis... weet je nog?

Hoe sta jij eigenlijk in het leven? Waar laat jij jouw gewicht op leunen?
Op je hele voet of alleen op de buitenkant of loop jij op je tenen?
Sta je met doorgezakte voeten, scheve enkels, een gebogen rug, opgetrokken of afhangende schouders?
En hoe komt het dat je zo door het leven gaat?
Zwaar vermoeid? veel zorgen?
Ervaar je niet voldoende steun en heb je het gevoel dat je overal alleen voor staat?
Allemaal dingen -van cruciaal belang- die de badkuip vol laten druppelen.
En vol is vol.... is fysieke klacht. En deze keer gaat het over je rug.
Maar het hele verhaal kan over elke andere willekeurige fysieke of psychische klacht gaan.
Het badkuipverhaal is universeel.

Daar zit je dan, met je rugklacht
...of met een andere klacht, die gerelateerd is aan de betreffende pijnlijke wervel (duizeligheid, darmverstopping, bronchitis, migraine, etc.)
Alles staat ten slotte met elkaar in verband. Je kunt niets los zien van het grote geheel.
Denk maar aan een rivier. Je kunt niet van het water verwachten dat het binnen zijn oevers blijft, zonder oevers.

Hoe ontstaat een rugklacht nu eigenlijk?
En nu praat ik gezien vanuit het standpunt van de natuurgeneeswijzen.
De holistische visie, waarin alles met elkaar in verband staat.
Je lichamelijke, geestelijke en emotionele gesteldheid kun je hierbij niet loskoppelen van elkaar.
Ze beïnvloeden elkaar in even belangrijke mate. En zijn afhankelijk van elkaar.
Wat heb jij allemaal achter de rug?
Dat is een goeie binnenkomer om tot de kern te komen.
Je hebt een heleboel meegemaakt in je leven. En je bent aangekomen in het moment van Nu.
Dat is niet altijd geheel geruisloos gegaan.
Heuvels en dalen zijn genomen... en je bent -met of zonder kleerscheuren- op weg naar de toekomst.
Het gaat er niet om of je veel of weinig hebt meegemaakt. Het draait om hoe je bent omgegaan met dingen en situaties. En om hoe je dat wellicht nog steeds doet.

Hoe is jouw verwerkingsproces?
Niet kijken...gewoon slikken...
Weigeren de dingen in je op te nemen...
Doorrennen, blind en doof...
Muggenziften...
Bij de pakken neerzitten, kermen en slachtoffer zijn van de situatie...?
Ben jij een Pietje Precies...?
En ik spreek hiermee geen oordeel uit. Alles is goed, in deze.
Jij reageert op jouw eigen, unieke manier. En dat is oké.

Leven kan plaatsvinden door het proces van Opnemen - Verwerken - Loslaten.
De stofwisseling... een levensvoorwaarde.
Je maakt iets mee, je verwerkt dat, en je mag iets doen met de opgedane ervaring.
Soms kan het een beetje lastig zijn om jezelf bij te houden.
Want misschien gebeurt er een heleboel in een korte tijd.
En dan kan het zomaar zijn dat je niet toekomt aan -bijvoorbeeld- de verwerking.
Je gaat dan voorbij aan een belangrijk aspect van het proces dat 'Leven' heet.
En dat is -als tijdelijke oplossing- oké.
Je rug kan prachtig dienen als plek om dingen weg te stoppen.
Dingen die je niet wilt zien, horen of voelen.
En daar heb je allicht een goede reden voor.
Wellicht heb je er op dat moment geen gelegenheid voor om lang stil te staan bij hoe je je voelt. En heb je geleerd om door te zetten.... 'stel je niet zo aan, zeg', 'ja, opstaan en doorlopen...' of 'is het nou nog niet over?', terwijl je nog vol woede of vol tranen zit.
In al dit soort situaties parkeer jij jouw gevoel.
Op de parkeerplaats achter je rug.
En daar kan steeds meer bij....tot het vol is.
Dan ontstaat er een prachtige verstopping in je energiestroom.
Die enorme verkeerschaos blokkeert namelijk je blaasmeridiaan.
En die blaasmeridiaan is een van de belangrijke verkeersaders in jouw energetisch systeem.
En laat die nou net parallel aan je wervelkolom lopen!
Alle boze, verdrietige, ontevreden gedachten en/of gevoelens (waar je niet naar wilt of kunt of durft te kijken... of niet durft te voelen) staan daar geparkeerd.
Zomaar kris-kras over die belangrijke snelweg.
Oei.

Als het zo is dat je aanhoudend rugpijn hebt, dan adviseer ik je om je arts te consulteren. En daar zeker niet mee te wachten!
Voetreflextherapie kan een mooie ondersteuning betekenen van je genezingsproces.
Maar het kan nooit in plaats komen van...

Wat kun je zelf doen, om je rug te vriend te houden?
Goed voor jezelf zorgen.
Let op je houding (rechtop staan, zitten, goede matras in bed)
Luisteren naar jezelf. Lichaam, geest en emoties gelijkwaardig behandelen.
Evenwicht tussen inspanning en ontspanning.
In conditie blijven (bewegen)
En ik kan nog wel even doorgaan...
Dit zijn al heel goede dingen om mee te beginnen.

Ik wil zeker niet beweren dat een rugklacht te voorkomen is. Je kunt tenslotte ook niet gaan liggen, voordat je valt.
Maar één ding is zeker. Het zit niet altijd mee, in het leven.


Lieve groet, Irma