Als je denkt dat je je anders moet voordoen dan je je voelt.
Terwijl ik dit schrijf, zie ik meteen een belangrijke clou.... Ik zei "als je denkt".
Zodra Denken erbij betrokken wordt, verdwijnt Voelen naar de achtergrond.... in geval het niet al helemaal verdwenen is.
In het meest ideale geval, zijn Denken en Voelen aan elkaar gelijk.
Nu nog Handelen toevoegen...
En jawel: terug bij de inmiddels bekende drie-eenheid. De basis van onze gezondheid.
Handelen - Denken - Voelen (Lichaam - Geest - Emoties)
Heb je in de gaten wat er gebeurt als je voornamelijk Denken gebruikt als leidraad?
Je ego wordt erbij betrokken. Je grote teen, waar mensen - inclusief jijzelf - gemakkelijk op kunnen trappen.
En als je je nu licht geïrriteerd voelt, je haar op je hoofd voelt prikken, zweethanden krijgt.... wilt stoppen met lezen...
Dan wil je misschien eens even - gewoon voor de grap - naar je eigen twee grote tenen kijken.
Wellicht zijn ze een beetje groot.... en steken ze wat uit.
Dus ja... je kunt er gemakkelijk op getrapt worden.
Maar daar wil ik het nu niet over hebben. Misschien later eens.
Deze keer wil ik het hebben over Trouw zijn aan Jezelf.
En nee.... dat is geen eenvoudig ding om te doen.
Want dat betekent: geen masker dragen. Jezelf niet verstoppen achter een dikke muur.
Jezelf trouw zijn heeft te maken met Jezelf Zijn.
Ben jij goed genoeg? Of niet?
En nou zal het ongetwijfeld zo zijn voordelen hebben hoor, om je lekker te verstoppen. Het biedt een bepaald gevoel van veiligheid. Al ben ik persoonlijk van mening dat die veiligheid maar schijn is. Dat je jezelf een beetje voor het lapje houdt en dat je uiteindelijk bekocht uitkomt.
Jezelf zijn bespaart je op zijn minst de energie die het kost, om te zijn zoals anderen willen dat je bent.
Lieve Jij,
Gevoelens hebben is geen afgang. Het is menselijk.
Het maakt jou tot de kostbare, mooie mens die je bent. Helemaal goed genoeg.
Weet je wat een afgang is?
Dat is je tranen tegenhouden wanneer je moet huilen,
omdat je bang bent voor wat andere mensen daarvan zouden kunnen denken.
Jezelf keihard in de steek laten, door je ware gevoelens te ontkennen.
Iets liefs dat je aan jezelf verschuldigd bent, is toch wel je eigen vriendschap. Niet?
En je eigen beste vriend zijn, betekent naar je ware gevoel luisteren en ernaar handelen.
En nee, dat hoeft niet altijd meteen en in het openbaar.
Je kunt achteraf luisteren.
Praat met iemand, schrijf het op....
Grote Dikke Boze Woorden op een stuk papier, waar je met je Voeten Hard Op Stampt....
Teken, schilder, schreeuw, bid, zing, doe wat goed voelt voor jou.
En hee.... als jouw schilderij geen schoonheid is.... wat maakt het uit.
Het hoeft niet perfect te zijn. Het is gewoon een expressie van jezelf.
En weet je, Lieve Jij?
Als er een tijd is in je leven, waarin je je eenzaam voelt of heel verdrietig.
Wat houdt je dan tegen om je vriend nog eens op te zoeken.
Nooit te oud voor die ouwe trouwe Teddybeer.
Want soms is een knuffel het enige dat je nodig hebt.
Alle andere mensen lijken onafhankelijk en stoer.
Maar - realiseer je goed - dat zijn ze niet.
Zij hebben allemaal eenzelfde kleine, kwetsbare ziel.
Ze laten het alleen niet zien. Omdat....?
....Ze bang zijn het respect van andere mensen te verliezen? Imagoverlies?
....Bang dat hun ego gekraakt wordt? (Je Grote Teen weer....)
Misschien durven ze hun maskers niet af te zetten
en niet achter hun veilige barricades vandaan te komen.
Gewoon bang. Dat mensen hen een Loser vinden of een Watje.
Zeg eens Lieve Jij...
Is het een afgang om gevoelens te hebben?
Om een kostbare mens te zijn?
Een held, die zichzelf niet laat vallen?
Voor mij is een held iemand die sterk genoeg is om zwak te zijn.
Want dat laat zelfrespect zien... en zelfvertrouwen.
En - Lieve Jij - ook Jij mag Jezelf Trouw zijn.
Want je bent helemaal goed genoeg.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten